Είναι τόσα πολλά αυτά που έχει να κάνει και να δει ο επισκέπτης της Πόλης της Ρόδου, τόσες πολλές οι επιλογές που σίγουρα δεν θα πλήξει. Μέρες ολόκληρες θα μπορούσε κανείς να περάσει περιδιαβαίνοντας το Κέντρο της Πόλης, άριστο δείγμα Ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής των αρχών του 20ου αιώνα.
Aπό τα χαρακτηριστικά κτίρια της εποχής εκείνης είναι το Ταχυδρομείο το οποίο κτίστηκε στα πρώτα χρόνια της ιταλικής κατοχής από τον αρχιτέκτονα Florestano di Fausto. Χρησιμοποιήθηκε εξ αρχής ως Ταχυδρομείο από τους Ιταλούς και έχει ακόμα και σήμερα την ίδια χρήση.
Tο κτίριο που σήμερα στεγάζει την Νομαρχία Δωδεκανήσου, xτίστηκε το 1927 και τότε στέγαζε το Διοικητήριο. Αποτελεί ένα συνδυασμό διαφορετικών αρχιτεκτονικών στυλ, παραπέμποντας στο Παλάτι των Δόγηδων της Βενετίας.
Η Εκκλησία του Ευαγγελισμού, το Δημαρχείο, το Εθνικό Θέατρο είναι μερικά ακόμα από τα κτίρια που διατηρούν ζωντανή την μνήμη των χρόνων της Ιταλικής περιόδου.
Μια βόλτα στο γραφικό Μανδράκι το μικρό λιμάνι με τα αγάλματα του ελαφιού της Ρόδου στην είσοδο του, είναι μια εμπειρία που δεν πρέπει να χάσει κανείς. Δίπλα, στη μαρίνα που φιλοξενεί τα πολυτελή σκάφη των επισκεπτών του νησιού βρίσκονται οι τρεις γραφικοί Μύλοι και ο Φάρος του Αγίου Νικολάου. Μαγευτική πράγματι είναι η εικόνα που αντικρίζουν όσοι προσεγγίζουν την Ρόδο με σκάφος ή με ένα από τα πολλά πολυτελή κρουαζιερόπλοια
που καθημερινά προσεγγίζουν το λιμάνι της όλη την διάρκεια του χρόνου.
Ο πολυπολιτισμικός χαρακτήρας της Ρόδου είναι φανερός και στο κέντρο της Πόλης, καθώς απέναντι από το κτίριο της Νομαρχίας βρίσκεται το Τζαμί του Murat Reis, με τον κομψό μιναρέ. Στην Πλατεία γύρω από το τζαμί βρίσκονται τα ερείπια αρχαίων τειχών καθώς και οι τεράστιες πέτρινες μπάλες από καταπέλτες με το βάρος τους χαραγμένο επάνω.
Οι επισκέπτες μπορούν επίσης να απολαύσουν τον ήλιο και την γαλάζια θάλασσα στην κοσμοπολίτικη παραλία του Ελλη, στη νότια πλευρά της Πόλης. Είναι μια από τις μεγαλύτερες σε έκταση παραλίες, άριστα οργανωμένη με ομπρέλες, καντίνες, θαλάσσια σπορ και με μια εξέδρα για βουτιές γνωστή ως “Τραμπολινο”. Κατά μήκος της παραλίας βρίσκονται πολλά σύγχρονα ξενοδοχεία καθώς και το ιστορικό ξενοδοχείο των Ρόδων, το οποίο σήμερα άριστα ανακαινισμένο στεγάζει ένα μικρό υπερπολυτελές ξενοδοχείο και το Καζίνο.
Είναι τόσα πολλά αυτά που έχει να κάνει και να δει ο επισκέπτης της Πόλης της Ρόδου, τόσες πολλές οι επιλογές που σίγουρα δεν θα πλήξει. Μέρες ολόκληρες θα μπορούσε κανείς να περάσει περιδιαβαίνοντας το Κέντρο της Πόλης, άριστο δείγμα Ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής των αρχών του 20ου αιώνα.Aπό τα χαρακτηριστικά κτίρια της εποχής εκείνης είναι το Ταχυδρομείο το οποίο κτίστηκε στα πρώτα χρόνια της ιταλικής κατοχής από τον αρχιτέκτονα Florestano di Fausto. Χρησιμοποιήθηκε εξ αρχής ως Ταχυδρομείο από τους Ιταλούς και έχει ακόμα και σήμερα την ίδια χρήση.
Tο κτίριο που σήμερα στεγάζει την Νομαρχία Δωδεκανήσου, xτίστηκε το 1927 και τότε στέγαζε το Διοικητήριο. Αποτελεί ένα συνδυασμό διαφορετικών αρχιτεκτονικών στυλ, παραπέμποντας στο Παλάτι των Δόγηδων της Βενετίας.Η Εκκλησία του Ευαγγελισμού, το Δημαρχείο, το Εθνικό Θέατρο είναι μερικά ακόμα από τα κτίρια που διατηρούν ζωντανή την μνήμη των χρόνων της Ιταλικής περιόδου.
Μια βόλτα στο γραφικό Μανδράκι το μικρό λιμάνι με τα αγάλματα του ελαφιού της Ρόδου στην είσοδο του, είναι μια εμπειρία που δεν πρέπει να χάσει κανείς. Δίπλα, στη μαρίνα που φιλοξενεί τα πολυτελή σκάφη των επισκεπτών του νησιού βρίσκονται οι τρεις γραφικοί Μύλοι και ο Φάρος του Αγίου Νικολάου. Μαγευτική πράγματι είναι η εικόνα που αντικρίζουν όσοι προσεγγίζουν την Ρόδο με σκάφος ή με ένα από τα πολλά πολυτελή κρουαζιερόπλοιαπου καθημερινά προσεγγίζουν το λιμάνι της όλη την διάρκεια του χρόνου.Ο πολυπολιτισμικός χαρακτήρας της Ρόδου είναι φανερός και στο κέντρο της Πόλης, καθώς απέναντι από το κτίριο της Νομαρχίας βρίσκεται το Τζαμί του Murat Reis, με τον κομψό μιναρέ. Στην Πλατεία γύρω από το τζαμί βρίσκονται τα ερείπια αρχαίων τειχών καθώς και οι τεράστιες πέτρινες μπάλες από καταπέλτες με το βάρος τους χαραγμένο επάνω.
Οι επισκέπτες μπορούν επίσης να απολαύσουν τον ήλιο και την γαλάζια θάλασσα στην κοσμοπολίτικη παραλία του Ελλη, στη νότια πλευρά της Πόλης. Είναι μια από τις μεγαλύτερες σε έκταση παραλίες, άριστα οργανωμένη με ομπρέλες, καντίνες, θαλάσσια σπορ και με μια εξέδρα για βουτιές γνωστή ως “Τραμπολινο”. Κατά μήκος της παραλίας βρίσκονται πολλά σύγχρονα ξενοδοχεία καθώς και το ιστορικό ξενοδοχείο των Ρόδων, το οποίο σήμερα άριστα ανακαινισμένο στεγάζει ένα μικρό υπερπολυτελές ξενοδοχείο και το Καζίνο.
Επιβάλετε επίσης και μια επίσκεψη στο Ενυδρείο της Ρόδου, στο νοτιότερο άκρο της Πόλης λίγα βήματα από το κέντρο. Ο υδροβιολογικός σταθμός της Ρόδου είναι ένα από τα σημαντικότερα κέντρα θαλασσίων ερευνών στην Ελλάδα και στεγάζεται σε ένα ιστορικό κτίριο που χρονολογείται από το 1935. Το αρχικό κτίριο είναι ένα μίγμα στοιχειών τοπικής και Art Deco αρχιτεκτονικής, σε συνδυασμό με ναυτικά χαρακτηριστικά. Στο υπόγειο Ενυδρείο ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να δει τα χαρακτηριστικότερα θαλάσσια είδη του Αιγαίου. Το Eνυδρείο διατηρεί τον αυθεντικό αρχικό του διάκοσμο με τα πορώδη βράχια, τα κογχύλια, το βοτσαλωτό δάπεδο και τον χαμηλό φωτισμό, στοιχεία που δημιουργούν την αίσθηση μιας θαλάσσιας υπόγειας σπηλιάς.
Στην άλλη πλευρά της Πόλης το Πάρκο του Ροδινιού είναι ένας Παράδεισος με τρεχούμενα νερά, ρυάκια και μονοπάτια ανάμεσα σε πικροδάφνες, ιβίσκους, πεύκα και κυπαρίσσια. Το Ροδινι έχει την φήμη ότι υπήρξε η έδρα της φημισμένης ρητορικής σχολής της Ρόδου, στην οποία σπούδασαν προσωπικότητες της Αρχαίας Ελλάδας και της Αρχαίας Ρώμης, όπως ο Πομπήιος, ο Ιούλιος Καίσαρας, ο Κικέρωνας, ο Κάσιος, ο Κάτων ο νεότερος, ο Μάρκος Αντώνιος και άλλοι. Στο πάρκο βρίσκεται και μια αρχαία νεκρόπολη η οποία χρονολογείται τον 3ο π. Χ. αιώνα, με τάφους σε Δωρικό ρυθμό, σκαλισμένους στο βράχο, καθώς και ο τάφος του Πτολεμαίου.
Στον λόφο του Αγίου Στεφάνου, γνωστού και ως Monte Smith, από τον Άγγλο Λοχαγό Smith που κατέγραφε τις κινήσεις των Γαλλικών πλοίων στον πορθμό, την εποχή του Ναπολέοντα, βρίσκεται η Ακρόπολης της Αρχαίας Ρόδου. Αυτός ο μνημειακός χώρος αποτελούσε ένα από τα πιο σπουδαία κέντρα εκπαίδευσης και
αναψυχής της εποχής εκείνης. Στην κορυφή του λόφου βρίσκονται τα ερείπια του Ελληνιστικού Ναού του θεού Απόλλωνα, με τις εντυπωσιακές κολώνες του.
Κάτω από τον Ναό βρίσκεται το Αρχαίο Στάδιο της Ρόδου το οποίο χρονολογείται από τον 3ο πχ αιώνα, την περίοδο των Ελληνιστικών Χρόνων. Στο στάδιο
ελάμβαναν χώρα κάθε χρόνο οι Αθλητικοί Αγώνες των Αλιίων, οι οποίοι αποτελούσαν μέρος μιας σειράς εκδηλώσεων των Αρχαίων Ροδίων προς τιμή του θεού Ήλιου. Δίπλα στο στάδιο κάποτε βρίσκονταν το ένα από τα δυο γνωστά Γυμνάσια της Αρχαίας Ρόδου, όπου διδάσκονταν φιλοσοφία, γραμματική, ρητορεία και μουσική.
ΠΑΛΙΑ ΠΟΛΗ
Σπάνια έχει κάποιος την ευκαιρία να διαβεί 2400 χρόνια ιστορίας, συγκεντρωμένα σε μια έκταση 58,37 εκταρίων που περικλείεται ανάμεσα στα τείχη της Μεσαιωνικής Πόλης. Έναν υπέροχο τόπο όπου ακόμα και σήμερα οι 2500 κάτοικοι του μοιράζονται μια θαυμάσια παλέτα πολυεθνικών επιρροών. Τέτοιος τόπος είναι η Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου, ένα αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης Πόλης που το 1988 συμπεριλήφθηκε στην λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Περπατώντας στην μεγαλύτερη ζωντανή Μεσαιωνική Πόλη της Ευρώπης Πολιτισμοί και χρονικές ιστορικές περίοδοι εναλλάσσονται με τρόπο συναρπαστικό καθώς ο επισκέπτης μπαίνει στην Παλιά Πόλη της Ρόδου από την Πύλη της Ελευθερίας ή αλλιώς Θαλασσινή Πύλη. Μεσαιωνικά κτίρια σαν φρούρια, στενά δρομάκια, μιναρέδες, παλιά σπίτια με μπαλκόνια, σιντριβάνια, ήσυχες η πολυσύχναστες μικρές πλατείες, όλα δημιουργούν μια μοναδική αίσθηση μιας άλλης εποχής.
Μια βόλτα στα τείχη της Πόλης είναι ο καλύτερος τρόπος να εκτιμήσει κανείς το τεράστιο επίτευγμα της οχύρωσης της Μεσαιωνικής Πόλης και να απολαύσει μια εξαίσια πανοραμική θέα. Η διαδρομή περνά ανάμεσα σε ¨κουρτίνες¨ από κισσό, τείχη και πύλες. Από τα τείχη μπορεί κανείς να θαυμάσει την Μεσαιωνική Τάφρο, η οποία έχει υποδειγματικά συντηρηθεί και αναμορφωθεί σαν χώρος περιπάτου. Στην τάφρο βρίσκεται το θέατρο Μελίνα Μερκούρη το οποίο κάθε καλοκαίρι φιλοξενεί εξαιρετικές παραστάσεις από καταξιωμένους Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες.
Στην πλακόστρωτη Οδό των Ιπποτών, έναν από τις καλύτερα συντηρημένους μεσαιωνικούς δρόμους σήμερα, βρίσκονται τα καταλύματα των διαφόρων εθνικοτήτων που συμμετείχαν στο Τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη. Στο τέλος του δρόμου στην Πλατεία Μουσείου συναντάμε το Νοσοκομείο των Ιπποτών, το οποίο σήμερα στεγάζει το Αρχαιολογικό Μουσείο της Ρόδου.
Απέναντι βρίσκεται η Εκκλησία της Παναγιάς του Κάστρου, η οποία χρονολογείται από τον 11ο μ.Χ. αιώνα. Υπήρξε ο καθεδρικός ναός των ορθόδοξων Χριστιανών της Ρόδου στα Βυζαντινά χρόνια και αργότερα όταν οι Ιππότες κατέλαβαν την Ρόδο έγινε ο Καθεδρικός ναός των Καθολικών Χριστιανών.
Η Οδός των ιπποτών είναι ο κύριος δρόμος από το λιμάνι προς το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου. Το Παλάτι ήταν αρχικά ένα βυζαντινό φρούριο το οποίο χτίσθηκε τα τέλη του 7ου αιώνα μ.Χ. και μετατράπηκε στις αρχές του 14ου αιώνα από τους Ιππότες του Αγίου Ιωάννη σε κατοικία του Μεγάλου Μαγιστρου καθώς και σε διοικητικό κέντρο του τάγματος των Ιπποτών.
Το Παλάτι καταστράφηκε το 1856 από έκρηξη δυναμίτιδας που φυλασσόταν στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη απέναντι από το Παλάτι. Ξανακτίστηκε κατά την διάρκεια της Ιταλικής κατοχής του νησιού στα τέλη της δεκαετίας του 1930, για να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία του Ιταλού Διοικητή.
Σπάνια έχει κάποιος την ευκαιρία να διαβεί 2400 χρόνια ιστορίας, συγκεντρωμένα σε μια έκταση 58,37 εκταρίων που περικλείεται ανάμεσα στα τείχη της Μεσαιωνικής Πόλης. Έναν υπέροχο τόπο όπου ακόμα και σήμερα οι 2500 κάτοικοι του μοιράζονται μια θαυμάσια παλέτα πολυεθνικών επιρροών. Τέτοιος τόπος είναι η Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου, ένα αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης Πόλης που το 1988 συμπεριλήφθηκε στην λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.
Περπατώντας στην μεγαλύτερη ζωντανή Μεσαιωνική Πόλη της Ευρώπης Πολιτισμοί και χρονικές ιστορικές περίοδοι εναλλάσσονται με τρόπο συναρπαστικό καθώς ο επισκέπτης μπαίνει στην Παλιά Πόλη της Ρόδου από την Πύλη της Ελευθερίας ή αλλιώς Θαλασσινή Πύλη. Μεσαιωνικά κτίρια σαν φρούρια, στενά δρομάκια, μιναρέδες, παλιά σπίτια με μπαλκόνια, σιντριβάνια, ήσυχες η πολυσύχναστες μικρές πλατείες, όλα δημιουργούν μια μοναδική αίσθηση μιας άλλης εποχής.
Μια βόλτα στα τείχη της Πόλης είναι ο καλύτερος τρόπος να εκτιμήσει κανείς το τεράστιο επίτευγμα της οχύρωσης της Μεσαιωνικής Πόλης και να απολαύσει μια εξαίσια πανοραμική θέα. Η διαδρομή περνά ανάμεσα σε ¨κουρτίνες¨ από κισσό, τείχη και πύλες. Από τα τείχη μπορεί κανείς να θαυμάσει την Μεσαιωνική Τάφρο, η οποία έχει υποδειγματικά συντηρηθεί και αναμορφωθεί σαν χώρος περιπάτου. Στην τάφρο βρίσκεται το θέατρο Μελίνα Μερκούρη το οποίο κάθε καλοκαίρι φιλοξενεί εξαιρετικές παραστάσεις από καταξιωμένους Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες.
Στην πλακόστρωτη Οδό των Ιπποτών, έναν από τις καλύτερα συντηρημένους μεσαιωνικούς δρόμους σήμερα, βρίσκονται τα καταλύματα των διαφόρων εθνικοτήτων που συμμετείχαν στο Τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη. Στο τέλος του δρόμου στην Πλατεία Μουσείου συναντάμε το Νοσοκομείο των Ιπποτών, το οποίο σήμερα στεγάζει το Αρχαιολογικό Μουσείο της Ρόδου.
Απέναντι βρίσκεται η Εκκλησία της Παναγιάς του Κάστρου, η οποία χρονολογείται από τον 11ο μ.Χ. αιώνα. Υπήρξε ο καθεδρικός ναός των ορθόδοξων Χριστιανών της Ρόδου στα Βυζαντινά χρόνια και αργότερα όταν οι Ιππότες κατέλαβαν την Ρόδο έγινε ο Καθεδρικός ναός των Καθολικών Χριστιανών.
Η Οδός των ιπποτών είναι ο κύριος δρόμος από το λιμάνι προς το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου. Το Παλάτι ήταν αρχικά ένα βυζαντινό φρούριο το οποίο χτίσθηκε τα τέλη του 7ου αιώνα μ.Χ. και μετατράπηκε στις αρχές του 14ου αιώνα από τους Ιππότες του Αγίου Ιωάννη σε κατοικία του Μεγάλου Μαγιστρου καθώς και σε διοικητικό κέντρο του τάγματος των Ιπποτών. Το Παλάτι καταστράφηκε το 1856 από έκρηξη δυναμίτιδας που φυλασσόταν στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη απέναντι από το Παλάτι. Ξανακτίστηκε κατά την διάρκεια της Ιταλικής κατοχής του νησιού στα τέλη της δεκαετίας του 1930, για να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία του Ιταλού Διοικητή.
Οι χώροι του ισογείου φιλοξενούν δυο μεγάλες μόνιμες εκθέσεις με θέμα Ή Πόλη της Ρόδου’. Η πρώτη αναφέρεται στα χρόνια από την ίδρυση της πόλης το 408πχ μέχρι την εποχή της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και η δεύτερη από τον 4ο αιώνα μ.Χ. μέχρι την Οθωμανική κατοχή το 1522. Τα εκθέματα παρουσιάζονται σε ενότητες, πρώτο Χριστιανικά και παλαιά Χριστιανικά χρόνια, οικονομία, καθημερινή ζωή, άμυνα και διοίκηση, ενώ χάρτες και οπτικοακουστικό υλικό δίνουν στον επισκέπτη μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της Ιστορίας του νησιού από την αρχαιότητα μέχρι τα Μεσαιωνικά χρόνια.
Η αυλή του Παλατιού φιλοξενεί επίσης πολλά και ιδιαίτερα αξιόλογα Ελληνικά και διεθνή καλλιτεχνικά γεγονότα.
Αφήνοντας το Κολάκιο με τις εντυπωσιακές προσόψεις των κτιρίων, περνάμε στην οδό Πολυδώρου που οδηγεί σε μια πλατεία με καφέ και εστιατόρια, όπου το σκηνικό αλλάζει δραματικά. Συνεχίζοντας βαδίζουμε στην οδό Σωκράτους, τον κεντρικό δρόμο της Μεσαιωνικής Πόλης που σφύζει από ζωή όλη μέρα, με τα καταστήματα και τα καφέ της. Η οδός Σωκράτους οδηγεί στο Τζαμί του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς, το οποίο οικοδομήθηκε το 1808 , στην θέση όπου είχε κτιστεί στις αρχές του 16ου αιώνα ένα παλιότερο Τζαμί από τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή.
Νότια της Σωκράτους κρυμμένα σε ένα δαιδαλώδες δίκτυο από στενά δρομάκια, πολλά μικρά ξενοδοχεία και πανσιόν προσφέρουν μια γοητευτική εναλλακτική πρόταση στα μεγάλα πολυτελή ξενοδοχεία της νέας Πόλης. Το Μπούργκο, όπως ονομαζόταν τότε η περιοχή, έχει ένα εξίσου γοητευτικό πρόσωπο και το βράδυ.
Στρίβοντας στην Πλατεία Αρίωνος, μπορείτε να επισκεφτείτε το Τζαμί του Μουσταφά Πασά και τα Τουρκικά Λουτρά, χτισμένα τον 16ο αιώνα. Είναι τα δεύτερα οθωμανικά λουτρά που χτίσθηκαν στη Ρόδο, γι αυτό και ονομάζονται Νέα Λουτρά.
Σαν να καθοδηγείται από μια μυστική δύναμη ο επισκέπτης της Μεσαιωνικής Πόλης οδηγείται ξανά και ξανά σ’ ένα περίπατο στην πλακόστρωτη οδό των Ιπποτών, σαν ένας προσκυνητής του Μεσαίωνα που χαρούμενα παρεπιδημεί στο νησί του Ηλίου. Η Μεσαιωνική πόλη είναι ένα μωσαϊκό πολλών πολιτισμών, την μοναδικότητα της οποίας δεν μπορεί κάποιος να κατανοήσει πλήρως, διαβάζοντας απλώς αυτές τις γραμμές. Είναι μια πόλη ζωντανή, παντοτινά νέα , που προσπερνά τον χρόνο ατενίζοντας το μέλλον πιο όμορφη από ποτέ.
